Menü

Yedi yüz elli yıl önce bir keşişin teşekkür mektubuna girmiş taze fasulye.

Sürgünle yola çıkan bir tarifin beş yüz yıllık yolculuğu.

Adını Latince duadan alan yemeğin en cömert hali.

Buz gibi hamurla kaynar yağın birkaç saniyelik anlaşması.

Japonların tek kelimeyle söylediği denge: amakara, tatlı ile acının birlikteliği.

Japonya’nın her 14 Nisan’da andığı İngiliz bilim insanının kurtardığı yaprak.

Adında Çin’in altın çağını taşıyan Japon kızartması: karaage.

Bir zamanlar imparatora vergi olarak ödenen deniz yosunu.

Bu toprakların ağacı, şekerin camında: evin lezzeti, uzak yolun hatırası.

Adı Latince kalem kutusundan gelen deniz canlısı, Edo’nun hamurunda.

Saklanacak hiçbir şeyin olmadığı tabak: balık, bıçak ve karar.

Japonya’ya somonu sevdiren şey bir gelenek değil, bir ikna kampanyasıydı.

Keşiş mutfağının kuralı: sebzeye, en değerli balığa gösterilen saygı.

Pasifik’in kasesi, Akdeniz’in karidesiyle konuşuyor.

Kasenin asıl fikri balık değildi; dengeydi.

Adı tarifin kendisi olan yemek: enine kesmek.

Aynı cümle, bizim denizimizin kelimesiyle.

Rulo Los Angeles’tan, balık Norveç’ten: iki yeninin buluşması.

Hokusai’nin dalgası köpürürken arka planda kımıldamadan duran dağ.

Sushi’yi Batı’ya sevdiren roll ve iki şehir arasında süren tatlı bir dava.

Kabayaki parıltısı, modern bir çerçevede.

Japonların ormanın tereyağı dediği meyve, ailenin en yeşil üyesinde.

Aynı soyadını taşıyan bütün seslerin bir arada duyulduğu rulo.

Hiç yaşamadığı şehrin adıyla ünlenen peynirin başrol oynadığı rulo.

Usta ona başka bir ad vermişti; ismi kalabalık koydu.

Kâğıt üzerinde uyumsuz, damakta kaçınılmaz bir çift.

Doğu’nun ejderhası ateş püskürtmez; denizleri yönetir.

Tek heceli koca bir kelimeye yazılmış mektup: umi, deniz.

Menüye tam yazılmayan tarif: ustanın o günkü cevabı.

Sushi’nin özü balık değildir; sirkeyle terbiye edilmiş pirinçtir.

Gündönümü gecesi küvetlerde yüzen meyvenin kokusu, bir ruloda.

Japoncanın onlarca kelimeyle anlattığı şey: ağızda olup bitenler.

Bir zamanlar kedilerin bile beğenmediği balığın itibar davası.

Bütün tezgâhın tek rulo üzerinde geçit töreni.

Parlaklık anlamına gelen bir pişirme tekniğinin ruloya taşınması.

Adımızı taşıyan rulo: iki anlamlı bir kelimeye verilmiş söz.

Soğuk sushi bir fotoğraftır; sıcak rulo bir film.

Yapay denizanası ararken yengeci bulan fabrikanın hikayesi.

Japonya’nın sokakları sıcak ikramın ustasıdır; bu tabak o sokaklara selam verir.

Kahvaltı klasiği önce sushi’ye, sonra kaynar yağa çevrildi.

Ateşe verilen görev pişirmek değil, imzalamaktır.

Tarihin kendi kuyruğunu yakaladığı tabak.

Çıtırtı, pirincin neminin içinde nasıl hayatta kalır?

Kabuklular ısındıkça tatlanır; bu tabak o kimyanın imzalı halidir.

İmparatorluk mutfağından çıkıp tavuğu tempura yapan şefin mirası.

Tempuranın ruhu zaten doğaçlamadır; bu rulo o ruhun günlük halidir.

Ton ailesi ateşle ilk kez tanışmıyor; saman alevinde pişen bir geçmişi var.

Her tapınağa bir kapıdan girilir; sushi’ye de.

Japon zanaatının ilk kuralı: önce form, sonra özgürlük.

Maki kelimesi, resim tomarlarıyla aynı fiilden doğar: sarmak.

Adı su olan bir mutfağın ateşle kurduğu dostluk.

Kırk iki parça, tek kahraman: somonun bütün yüzleri.

Kahvaltıdan doğan ailenin bütün üyeleri, aynı karede.

Bir yanlış anlamadan doğan tekniğin bütün cevapları, tek tabakta.

Kırk parça: denizin bütün hallerinin tek tabakta anlatılması.

Bir tezgâhta söylenebilecek en kısa ve en cesur cümle: sana bırakıyorum.

Dokular konuşsun, bağırmasın: bir Japon sofra kuralının ders kitabı örneği.

Biri Meksika’dan, öteki Norveç’ten geldi; tezgâhta komşu oldular.

Dublör olarak geldi, başrole tek başına çıktı.

Adını bir su cininden alan tek sushi.

İki üç malzeme, sıfır saklanacak yer: tezgâhın en çıplak sınavı.

Beliniz bükülene, sakalınız uzayana dek: bir karidesin taşıdığı dilek.

Japonya’da yengeç bir kış bayramıdır; bu rulo o bayramın gündelik hali.

Kelebek gibi açılan karides: buzdolabından önceki çağın zarafeti.

Hanaya Yohei’nin iki parmaklık buluşu, somonun genç ipeğiyle.

Bir bilginin yazdığı tek cümlelik levha, iki buçuk asırdır çalışıyor.

Bir müşteri isteği, bir usta çözümü: savaş gemisi formunun doğuşu.

Küçük geminin güvertesinde bu kez karidesin tatlılığı var.

Yengecin tatlı lifleri için biçilmiş güverte.

Tahtakale’de açılan iki dükkân ve dünyaya yayılan bir sohbet kültürü.

Sushi tezgâhında çayın özel bir adı vardır: agari, en sonda gelen.

Bir keşişin Çin’den getirdiği tohumlar ve sekiz yüz yıllık yeşil sükûnet.