Japoncada sui diye okunan iki kelime vardır ve ikisini de çok sevdiğimiz için restoranımıza bu adı verdik.

İlki su demektir: 水. Beş elementin biridir; şekli yoktur ama her şekle girer, sesi yoktur ama en sert kayayı o aşındırır. Sushi zaten baştan sona bir su sanatıdır; pirincin suyu, çayın suyu, balığı getiren denizin suyu.

İkincisi 粋 yazılır ve Edo döneminden beri Japon estetiğinin anahtar kavramlarındandır: zorlamadan şık olmak, fazlalıktan arınmış incelik. Edo’nun tüccarları ve zanaatkârları arasında doğan bu ideal, gösterişin tam karşısında durur; bir tabakta üç renk, bir lokmada tek bir net tat.

Sui Roll, bu iki kelimeye verdiğimiz sözdür. İçinde tezgâhımızın o günkü en güvendiği balık, her sabah yeniden pişen pirinç ve tek gösterişi dengesi olan bir kompozisyon vardır. Tarifin geri kalanını yazmıyoruz; çünkü asıl tarif, iki hecelik bir kelimenin içinde zaten yazılı.

Akdeniz’in berraklığı bir lokmaya sığsaydı, böyle bir tadı olsun isterdik.