Japonya’da yeni yıl sofrası osechi 御節, yemeklerden değil dileklerden kurulur. Kutunun her gözünde bir sembol oturur: siyah fasulye çalışkanlık ister, balık yumurtası bereket. En zarif dilek ise karidesindir. Kıvrık gövdesi ve uzun bıyıklarıyla ebi 海老, sofrada şunu söyler: beliniz bükülene, sakalınız uzayana dek yaşayın. Kanjisi de aynı şakayı yapar: denizin yaşlı adamı.

Bu uğurlu misafir, ince ruloda en sade kıyafetini giyer. Haşlanmış karidesin tatlı ve diri eti, sirkeli pirincin serinliği, norinin çerçevesi; üç unsur, tek cümle.

Görünmeyen zanaat, haşlamadadır. Karidesin tatlılığı doğuştandır ama kırılgandır; ateşte fazla kalan karides önce diriliğini, sonra tatlılığını kaybeder. Doğru haşlama dakikayla değil saniyeyle ölçülür ve ardından buzlu su, pişmeyi olduğu yerde durdurur.

Sekiz dilim, sekiz küçük dilek. Soframızdan uzun ömrünüze.