Bu rulo, görünüşte basit bir soruya verilmiş özenli bir cevaptır: sıcak ve çıtır bir karides, nemli pirincin ve norinin içine sarıldığında çıtırtısını nasıl korur?

Cevabın adı zamanlamadır. Karides, servisten hemen önce kızartılır; rulo, tempura henüz konuşurken sarılır ve kesilir. Tezgâhtan masaya olan birkaç adım bile hesabın içindedir. Japonya’da tempura ustaları tezgâhlarını bu yüzden müşterinin gözünün önüne kurar; kızartma ile yeme arasındaki mesafe, adım sayısıyla ölçülür.

Isırıldığında katmanlar sırayla konuşur: önce pirincin serin yumuşaklığı, sonra norinin deniz kokusu, en içte hâlâ sıcak ve diri karides. Japonların iç dış karşıtlığına düşkünlüğü bilinir; mochinin yumuşaklığında saklanan dolgu, taiyaki kabuğunun içindeki krema hep aynı oyunun oyuncularıdır. Bu rulo da o oyunun tezgâhtaki hali: dışı sakin, kalbi hareketli.

Ebi ten 海老天, Japon lokantalarının gündelik kısaltmasıdır; karides tempura demektir. Kısaltması gündelik olabilir; zamanlaması hiçbir gün gündelik değildir.